لیلا خانم (لایو) — امیرعباس حسن‌زاده
درباره این قطعه
«لیلا خانم (لایو)» از آن قطعه‌هایی است که شخصیتش را نمی‌شود فقط از روی اعتبارها فهمید. وقتی اسم اثر را کنار صدای امیرعباس حسن‌زاده می‌گذاریم، فضای موسیقی آرام‌آرام شکل می‌گیرد؛ انگار هر بخش از تولید قرار بوده یک حس مشخص را تا پایان نگه دارد.
«لیلا خانم» در این نسخه به شکل لایو و گیتاری ارائه شده است. چنین اجرایی به جای آنکه همه‌چیز را استودیویی و بی‌نقص کند، نیاز دارد حس لحظهٔ اجرا حفظ شود.
اینجا نقش معراج میرزایی هم در همان نقطه‌ای دیده می‌شود که تصمیم‌های موسیقایی باید به یک صدای نهایی قابل شنیدن تبدیل شوند. در مرحلهٔ نهایی، معراج میرزایی مسئول میکس و مسترینگ بوده است.. وقتی این مرحله درست انجام شود، شنونده معمولاً به تکنیک فکر نمی‌کند؛ فقط حس می‌کند همه‌چیز طبیعی و سر جای خودش است.
این قطعه در کارنامهٔ معراج، نمونه‌ای از همان کارهایی است که اعتبارشان شاید روی کاغذ کوتاه باشد، اما پشت یک نسخهٔ نهاییِ چند دقیقه‌ای، ساعت‌ها تصمیم و اصلاح وجود دارد. «لیلا خانم (لایو)» یکی از قاب‌های کوچک همین مسیر است.