خوشحالم — کامیار
درباره این قطعه
اگر بخواهیم «خوشحالم» را در یک تصویر خلاصه کنیم، باید از لحظه‌ای شروع کنیم که خواننده وارد قطعه می‌شود و موسیقی پشت سرش حرکت می‌کند. اثر از همان ابتدا روی یک حال مشخص بنا شده و تصمیم‌های استودیویی برای حفظ همان حال گرفته شده‌اند.
«خوشحالم» با حضور ملانی منتشر شد و در یادداشت‌های تولید، فضایی احساسی و آرام برای آن ثبت شده؛ قطعه‌ای که حتی برای انتخاب یک تانگوی عروسی هم مناسب دانسته شده است. این ویژگی، موسیقی را از یک قطعهٔ صرفاً شاد جدا می‌کند و به آن حس صمیمی‌تری می‌دهد.
در چنین پروژه‌ای، انتخاب‌های استودیویی باید با شخصیت کامیار هماهنگ بمانند. نقش معراج در نسخهٔ نهایی، چه در تنظیم و چه در میکس و مسترینگ، در همین هماهنگ کردن لایه‌های مختلف خلاصه می‌شود؛ طوری که قطعه هم هویت خودش را داشته باشد و هم صدای خواننده در مرکز بماند.
به همین دلیل «خوشحالم» را می‌شود یک قطعهٔ کامل از مسیر حرفه‌ای معراج میرزایی دانست؛ مسیری که در بخش بزرگی از آن، او پشت صحنه می‌ایستد تا صدای یک هنرمند دیگر دقیقاً همان‌طور که باید شنیده شود. آثار شخصی او با نام Miragesohi مسیر دیگری دارند، اما اینجا داستان، داستان همکاری حرفه‌ای است.