نفس بانو — مهرداد آسمانی
درباره این قطعه
داستان «نفس بانو» بیشتر از هر چیز داستانِ پیدا کردن تعادل است؛ تعادل میان صدای مهرداد آسمانی، فضای ترانه و تولیدی که باید همه‌چیز را در جای خودش نگه دارد. همین تعادل است که نسخهٔ نهایی را از یک اجرای ساده جدا می‌کند.
«نفس بانو» در قالب یک شش‌وهشت رقصی قرار گرفته و در عین حال به صدای خواننده فضای کافی می‌دهد. نتیجه باید سبک و روان بماند، بدون اینکه حس پاپ بودنش از بین برود.
برای این قطعه، شش‌وهشت ریتمیک بودنِ فضا مهم است، چون حالِ ترانه را از همان ثانیه‌های اول تعیین می‌کند. با سرعت حدود ۱۱۵، این ریتم و حرکت کمک می‌کند صدای مهرداد آسمانی نه جدا از موسیقی، بلکه درون آن شنیده شود؛ چیزی که برای قطعات احساسی یا ریتمیک به یک اندازه اهمیت دارد.
در کنار انتشارهای شخصی Miragesohi، چنین همکاری‌هایی نشان می‌دهند که معراج میرزایی فقط با نام یک آرتیست شناخته نمی‌شود؛ بخش مهمی از مسیرش در اتاق استودیو گذشته، جایی که موسیقی دیگران را می‌گیرد و برای رسیدن به نسخهٔ نهایی شکل می‌دهد.