تکرار بیهوده — مهرداد آسمانی
درباره این قطعه
داستان «تکرار بیهوده» بیشتر از هر چیز داستانِ پیدا کردن تعادل است؛ تعادل میان صدای مهرداد آسمانی، فضای ترانه و تولیدی که باید همه‌چیز را در جای خودش نگه دارد. همین تعادل است که نسخهٔ نهایی را از یک اجرای ساده جدا می‌کند.
«تکرار بیهوده» از قطعاتی است که با بافت باسانووا و جَز از فضای معمول شش‌وهشت‌های این مجموعه فاصله می‌گیرد. سرعت حدود ۹۰ ضرب در دقیقه هم اجازه می‌دهد ریتم بیشتر حس شود تا اینکه صرفاً شنیده شود.
برای این قطعه، باسانووا و جَز بودنِ فضا مهم است، چون حالِ ترانه را از همان ثانیه‌های اول تعیین می‌کند. با سرعت حدود حدود ۹۰، این ریتم و حرکت کمک می‌کند صدای مهرداد آسمانی نه جدا از موسیقی، بلکه درون آن شنیده شود؛ چیزی که برای قطعات احساسی یا ریتمیک به یک اندازه اهمیت دارد.
در کنار انتشارهای شخصی Miragesohi، چنین همکاری‌هایی نشان می‌دهند که معراج میرزایی فقط با نام یک آرتیست شناخته نمی‌شود؛ بخش مهمی از مسیرش در اتاق استودیو گذشته، جایی که موسیقی دیگران را می‌گیرد و برای رسیدن به نسخهٔ نهایی شکل می‌دهد.