دووم نمیارم — مرتضی لطفی
درباره این قطعه
اگر بخواهیم «دووم نمیارم» را در یک تصویر خلاصه کنیم، باید از لحظه‌ای شروع کنیم که خواننده وارد قطعه می‌شود و موسیقی پشت سرش حرکت می‌کند. اثر از همان ابتدا روی یک حال مشخص بنا شده و تصمیم‌های استودیویی برای حفظ همان حال گرفته شده‌اند.
وکال «دووم نمیارم» در استودیوی Miragesohi ضبط شده است. همین حضور نزدیک در فرایند ضبط باعث می‌شود رابطهٔ میان اجرای خواننده و مرحلهٔ میکس اهمیت بیشتری پیدا کند.
در چنین پروژه‌ای، انتخاب‌های استودیویی باید با شخصیت مرتضی لطفی هماهنگ بمانند. نقش معراج در نسخهٔ نهایی، چه در تنظیم و چه در میکس و مسترینگ، در همین هماهنگ کردن لایه‌های مختلف خلاصه می‌شود؛ طوری که قطعه هم هویت خودش را داشته باشد و هم صدای خواننده در مرکز بماند.
به همین دلیل «دووم نمیارم» را می‌شود یک قطعهٔ کامل از مسیر حرفه‌ای معراج میرزایی دانست؛ مسیری که در بخش بزرگی از آن، او پشت صحنه می‌ایستد تا صدای یک هنرمند دیگر دقیقاً همان‌طور که باید شنیده شود. آثار شخصی او با نام Miragesohi مسیر دیگری دارند، اما اینجا داستان، داستان همکاری حرفه‌ای است.