لالایی — سحر
درباره این قطعه
داستان «لالایی» بیشتر از هر چیز داستانِ پیدا کردن تعادل است؛ تعادل میان صدای سحر، فضای ترانه و تولیدی که باید همه‌چیز را در جای خودش نگه دارد. همین تعادل است که نسخهٔ نهایی را از یک اجرای ساده جدا می‌کند.
«لالایی» برای دختر سحر خوانده شده و وکال آن در خانه‌استودیوی Miragesohi در لندن ضبط شده است. چنین زمینه‌ای باعث می‌شود نزدیک بودن صدا و حس اجرا از هر نمایش تولیدی مهم‌تر باشد.
برای این قطعه، آرام و احساسی بودنِ فضا مهم است، چون حالِ ترانه را از همان ثانیه‌های اول تعیین می‌کند. با سرعت حدود بین ۷۰ تا ۱۰۰، این ریتم و حرکت کمک می‌کند صدای سحر نه جدا از موسیقی، بلکه درون آن شنیده شود؛ چیزی که برای قطعات احساسی یا ریتمیک به یک اندازه اهمیت دارد.
در کنار انتشارهای شخصی Miragesohi، چنین همکاری‌هایی نشان می‌دهند که معراج میرزایی فقط با نام یک آرتیست شناخته نمی‌شود؛ بخش مهمی از مسیرش در اتاق استودیو گذشته، جایی که موسیقی دیگران را می‌گیرد و برای رسیدن به نسخهٔ نهایی شکل می‌دهد.