نفس — سالار عقیلی
درباره این قطعه
«نفس» بخشی از دوره‌ای از کار سالار عقیلی است که در آن صدای خواننده و شخصیت تنظیم باید به یک نقطه برسند. این قطعه از آن پروژه‌هایی است که بخش مهمی از داستانش در استودیو اتفاق می‌افتد؛ جایی که ایدهٔ اولیه تبدیل به صدای قابل انتشار می‌شود.
«نفس» ترکیبی از رنگ موسیقی ایرانی و تولیدی مدرن دارد. صدای سالار عقیلی در مرکز این فضا قرار می‌گیرد و همین تضاد میان بافت سنتی و میکس امروزی، بخش جذاب پروژه است.
در یادداشت‌های تولید، فضای قطعه آرام با رنگ‌وبوی موسیقی ایرانی توصیف شده و سرعت کاری ثبت‌شدهٔ آن حدود ۱۱۵ است. این جزئیات فقط مشخصات فنی نیستند؛ سرعت و ریتم تعیین می‌کنند قطعه چطور نفس بکشد، و چه مقدار فضا برای وکال باقی بماند. در چنین شرایطی، میکس خوب بیشتر شبیه مرتب کردن یک صحنه است تا صرفاً بلند کردن صداها.
در نهایت، چیزی که از «نفس» باقی می‌ماند یک فهرست از نقش‌ها نیست؛ صدایی است که از کنار هم قرار گرفتن خواننده، تنظیم و مهندسی نهایی به وجود آمده. همین بخش پنهانِ کار است که جایگاه معراج میرزایی را در این پروژه مشخص می‌کند.