تاندر — میراژسهی

درباره این قطعه

داستان «تاندر» بیشتر از هر چیز داستانِ پیدا کردن تعادل است؛ تعادل میان صدای Miragesohi، فضای ترانه و تولیدی که باید همه‌چیز را در جای خودش نگه دارد. همین تعادل است که نسخهٔ نهایی را از یک اجرای ساده جدا می‌کند.

این اثر از انتشارهای شخصی Miragesohi است و مرز میان هنرمند، تهیه‌کننده و مهندس صدا در آن عملاً از بین می‌رود.

برای این قطعه، پاپ معاصر بودنِ فضا مهم است، چون حالِ ترانه را از همان ثانیه‌های اول تعیین می‌کند. همین حرکت ریتمیک، این ریتم و حرکت کمک می‌کند صدای Miragesohi نه جدا از موسیقی، بلکه درون آن شنیده شود؛ چیزی که برای قطعات احساسی یا ریتمیک به یک اندازه اهمیت دارد.

در کنار انتشارهای شخصی Miragesohi، چنین همکاری‌هایی نشان می‌دهند که معراج میرزایی فقط با نام یک آرتیست شناخته نمی‌شود؛ بخش مهمی از مسیرش در اتاق استودیو گذشته، جایی که موسیقی دیگران را می‌گیرد و برای رسیدن به نسخهٔ نهایی شکل می‌دهد.